احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

891

اسرار گياهان دارويى ( فارسى )

3 - آن را مخلوط با نخود دم كنيد و بخوريد ، قاعده‌آور است . 4 - شيرهء كوبيدهء آن را با نبات مدتى بخوريد ، براى رفع سوزش معده ، مرى و براى نرم كردن معده و روده‌ها و دفع سنگ كليه نافع است . 5 - هشت گرم از آن را با 4 گرم مغز گردو بكوبيد و بخوريد . براى قطع خون بواسير مجرب است . 6 - آن را با بذر كتان بخوريد براى تقويت نيروى جنسى و ازدياد اسپرم مفيد است . 7 - آن را خوب بكوبيد و با سركه بخوريد . براى رفع قولنج و گزيدگى مار شاخ‌دار نافع است . 8 - ضماد آن محلّل ورم‌ها و نرم‌كنندهء پوست است ، آثار كبودى و سياهى پوست را بر طرف مىسازد ، براى رفع گرهء عصب و سوختگى از آتش مفيد است و بعد از سوختگى مانع تاول زدن مىشود و مسكّن درد و سوزش آن است . 9 - در مورد ضربان چشم كوبيدهء آن را در شراب بخيسانيد و هر شب بر پشت چشم ضماد كنيد . تذكر : بطئى الهضم است . مصلح آن عسل مىباشد . روغن كنجد طرز تهيهء آن : اول دانه‌هاى كنجد را بايد خوب بشوييد تا مادهء رنگى پوستهء دانه از آن خارج شود بعد دانه‌ها را بكوبيد و در آب بريزيد و به اين ترتيب پوست دانه‌هاى كنجد از آن جدا شده به سطح آب مىآيد آب پوستها را بگيريد ، پس از آن مغز دانه‌ها را خشك كنيد موقع روغن‌گيرى آن دانه‌ها را در آب جوش بريزيد و بدون حرارت دادن با فشار روغن آن را بگيريد بعد مىتوانيد تفاله‌هاى باقيمانده را روى آتش گذارده حرارت دهيد و با فشار باز از آن تفاله‌ها هم مقدارى روغن جدا سازيد . روغن اول روغن سرد ناميده مىشود كه مصرف خوراكى دارد و روغن دوم را روغن گرم گويند كه مصرف صنعتى در عطر و لوازم آرايشى و صابون‌سازى دارد ، از روغن صنعتى هم مىتوان براى خوراك استفاده نمود ولى ارزش غذايى روغن سرد را ندارد . طبيعت آن : گرم و تر است . تركيب شيميايى : اولئيك‌اسيد - لينولئيك اسيد - پالميتيك‌اسيد - استئاريك اسيد . خواص درمانى : 1 - خوردن آن مقوى و مليّن و مسهل است ، لطيف‌كنندهء صدا مىباشد و صدا را باز و خشونت حلق را رفع مىنمايد ، براى رفع سرفهء خشك و تنگىنفس و زخم ريه مفيد است ، تشنج را تسكين مىدهد ، سوزش مجراى بول را بر طرف مىسازد ، ترشى معده را كم مىكند ، زيادكنندهء استقامت بدن در برابر سموم جانوران گزنده است ، اگر هفت مثقال از آن يك جا خورده شود به مزاج